Во 1845 година, двајца француски физичари снимиле нешто што човештвото никогаш пред тоа не видело: Сонцето зачувано на фотографија. Користејќи го релативно новиот процес на дагеротипија, Луи Физо и Леон Фуко го снимиле сончевиот диск со извонредни детали за своето време. И покрај примитивната опрема, темните сончеви дамки веќе биле видливи на светлата површина.

Експозицијата траела само мал дел од секундата, но резултатот претставувал голема пресвртница. За прв пат, астрономите можеле да го проучуваат Сонцето преку трајна слика, наместо да се потпираат само на скици и директно набљудување. Таа скромна фотографија станала достоен претставник на раната астрофотографија и помогнала да се започне патувањето кон извонредните сончеви слики што научниците ги снимаат до ден-денес.

За љубителите на медиумот „фотографија“, потсетување на еден поранешен текст кој прави пресек на првите фотографии од различна провиниенција во историјата: