Овој понеделник, во рамките на проектот „Македонски филм. На големо платно“, публиката во кино салата 5 во „Синеплекс“ во редовниот термин од 19 часот бесплатно ќе може да погледне блок од четири кратки филмови на македонски режисери.
Англискиот писател Радјард Киплинг се’ уште ја држи титулата „најмлад книжевен Нобеловец“. Тој ја доби престижната награда во 1907 година на 41-годишна возраст. Неговата најпозната песна „Ако“ (If) ја напишал три години подоцна, и во многу анкети е прогласена за најубава на сите времиња. Песната му ја посветил на својот син.
Денеска Ана Пејчинова ја доби наградата „Драги“ токму за преводот на поезијата на Киплинг („Избрани песни“, Полица, 2024). Честитки за авторката, која во моментов е актуелна со авганистанските дневници насловени „Пустинско срце“ (ИЛИ-ИЛИ, 2026). Во продолжение, нејзиниот препев на легендарната „Ако“:
На крајниот источен дел од долгиот станбен комплекс, популарниот „Градски ѕид“ што го опкружува центарот на Скопје (на аголот од улиците „11-ти Октомври” и „Дама Груев“, спроти Собранието), на бетонската фасада на зградата има бронзен скулпторски релјеф посветен на жртвите на фашизмот кои загинаа за време на Втората светска војна во градот.
Нобеловата награда за литература за 2026 година ѝ е доделена на канадската авторка Ен Карсон, „за нејзиниот смел и иновативен опус кој, во разигран дијалог со класичната традиција, создаде нови форми во современата литература“.
Еден од најстарите зачувани кондоми некогаш пронајдени потекнува од 1640 година и е откриен при археолошките истражувања во околината на шведскиот град Лунд. Овој презерватив бил изработен од свински црева – материјал што често се користел пред пронаоѓањето на модерниот латекс.
„Читај, читај, читај, читај. Оние што читаат го поседуваат светот; оние што се потопуваат во интернетот или гледаат премногу телевизија, го губат.
Во 1302 година, Данте Алигиери бил протеран од Фиренца. Казната била строга. Неговиот имот бил конфискуван. Бил обвинет за корупција и политичко недолично однесување. Кога одбил да се појави пред властите, казната станала уште построга. Ако некогаш се врател во Фиренца, можел да биде жив изгорен. Тој заминал и никогаш повеќе не го видел својот град.
Кога за прв пат посетувам некој европски град, сакам да ѕирнам во неговите скриени тајни. Варшава е прекрасна, микс од социјалистичкото минато и наездата на новото, неизбежното. А кога веќе го споменувам терминот „неизбежно“, кај и да си, од кој агол да погледнеш врз градот, те демнее Палатата на културата и науката, која Советскиот сојуз и’ ја „подарил“ на Полска во 1955 година. Грандиозното здание во кое во текот на Студената војна се одигрувал комплетниот културен живот на метрополата, и денес ја врши сличната функција – во него се сместени Кинотеката и нејзините девет кино сали, два театри, еден куп музеи, и што уште не. А да, таму е и темата на денешниот текст – Музејот на неонските реклами, единствен во Европа, и само еден од неколкуте во светот.
По неколкуте прозни книги, деновиве Ненад Јолдески е актуелен со својата прва стихозбирка насловена „Како паѓаме јас и ти“ во издание на „Бегемот“. Книгата беше промовирана во рамките на книжевниот фестивал „АртАреа под Kрошна“, содржи 29 песни, а во продолжение, по субјективен избор, читаме три од нив 😉
Во септември 1981 година, по неколкудецениско отсуство, „Герника“ (Guernica), една од најпрепознатливите слики на Пабло Пикасо, беше вратена во Шпанија. Насликана во 1937 година, по бомбардирањето на малото истоимено баскиско гратче од страна на нацистичките и фашистичките авиони, кои го поддржувале режимот на генералот Франко, Пикасо го создал ова незаборавно дело кое стана силен антивоен симбол во светската историја.
