Кога за прв пат посетувам некој европски град, сакам да ѕирнам во неговите скриени тајни. Варшава е прекрасна, микс од социјалистичкото минато и наездата на новото, неизбежното. А кога веќе го споменувам терминот „неизбежно“, кај и да си, од кој агол да погледнеш врз градот, те демнее Палатата на културата и науката, која Советскиот сојуз и’ ја „подарил“ на Полска во 1955 година. Грандиозното здание во кое во текот на Студената војна се одигрувал комплетниот културен живот на метрополата, и денес ја врши сличната функција – во него се сместени Кинотеката и нејзините девет кино сали, два театри, еден куп музеи, и што уште не. А да, таму е и темата на денешниот текст – Музејот на неонските реклами, единствен во Европа, и само еден од неколкуте во светот.
