Синоќа на легендарниот „Aцтека“ стадион во Мексико сити започна 23. Светско првенство во фудбал, со победа на домаќинот над Јужна Африка со 2-0, во меч со три црвени картони.
Светско фудбалско првенство 2026
Архива за категоријата: Илуминации
Арсенал: Кога нешто посакуваш и долго го очекуваш
„По 22 години од онаа славна Венгерова генерација со Кемпбел, Виеира, Пирес, Љунберг, Бергкамп, Анри… Арсенал е шампион во Премиер лигата. Честитки за Артета и момците, и се разбира, за сите Ганерси во срцето. За заокружување на сезоната, на 30 мај во Будимпешта, напад и на европскиот трон. Go Gunners Go!!!“
Поубав хајлајт за пост на ФБ не сум можел да смислам. Надополнето со соодветни слики, се чинеше дека се’ е кажано. Но деновиве чувствував дека сето ова бара подробно образложение. Така стигнав(ме) до овој текст, во кој се обидувам субјективно да го доловам чувството на триумф после толку години чекање. Затоа што на крајот, кој чека – ќе дочека, вели народната. А кога нешто долго очекуваш, тогаш триумфот е уште поспецијален. Успехот не е инстантен, туку си го градел со години. Темелот е здраво поставен, критериумите се високо кренати, и работата во иднина само може да се надградува. Поп-арт гуруто Енди Ворхол велеше: „Work. The most important thing is work“. И беше во право. Се препознавам во оваа приказна, затоа и го сакам Арсенал.
Бункерот на Хитлер
Доколку во Ваша близина се наоѓа легендарниот бункер на Хитлер, дали би го посетиле без око да ви трепне? Особено ако сте една седмица во Берлин, и судбината сакала бункерот-музеј да биде на стотина метри од хотелот во кој престојувате!? Но и поради фактот што секојдневно минувате крај него, и не можете да не го забележите. Сепак, германската метропола нуди многу работи што треба да се видат, затоа бункерот е ставен во фолдерот „ако“ и фигурира на последното место на листата. „Ако има време, можеби последниот ден“, соопштувам гласно. „Летот е попладневен, одјавувањето од хотелот е во 12 часот, таман ќе има време да се види и тоа чудо“. И така се случи.
Артемида
Ноќеска, 24 минути по полноќ по централно-европско време, стартуваа моторите на ракетата во вселенскиот центар „Џон Кенеди“ на Флорида и ја вивнаа кон вселената. Во следните денови таа треба да направи круг околу нашата небесна сопатничка – Месечината, и да се врати на Земјата, подготвувајќи плодно тло за следната мисија, кога астронаутите треба да стапнат на правливото месечево тло. Четирите херои кои во моментов се на тој долгонајавуван, па одложуван, и конечно реализиран пат, се Рид Вајзман, Виктор Гловер и Кристина Кох од НАСА, и астронаутот на Канадската вселенска агенција Џереми Хансен. Куриозитетот вели дека имаме прва жена и прв Афро-Американец на пат околу Месечината.
Но, оставајќи ги настрана овие информации, во овој текст ќе се задржиме на името на мисијата. Зошто НАСА избра серијалот мисии за повторно враќање на тлото на земјината небесна придружничка да се викаат „Artemis“, односно „Артемида“?
Симон Кјер
Синоќа Данците ни скратија уште еден мундијалски сон, се разбира, сосема заслужено победувајќи. Штета за генерацијата која во минатите години не’ радуваше со низа успеси, вклучувајќи го и првото учество на Европско првенство. Синоќа на натпреварот во Копенхаген, во 73 минута во игра влезе Кристијан Ериксен, кој ме изненади што се’ уште игра. Дознавме дека сега e во Волфсбург во Бундеслигата. Веднаш по влегувањето, од корнер го „намести“ четвртиот, и последен гол за Данците. Сето тоа ме потсети на неговата приказна од пред неколку години, и на една фотографија која ми остана во сеќавањата.
Мразам ФЕМинизам
пишува: Бисера Анѓелков
Го мразам феминизмот. И не, не го мразам движењето и секако не жените, туку самиот збор. ФЕМинизам. Фем. Женственост.
Па што всушност е женственост? Според Кембриџ речникот, таа се дефинира како факт или квалитет на поседување карактеристики што традиционално се сметаат за типични или соодветни за жена. Она што ме збунува, сепак, е каква врска има самото тоа да се биде жена со залагањето за еднаквост на прво место? Зошто движење што ги оспорува основните прекршувања на човековите права носи име вкоренето во женственоста?
„Национален музеј на планината“ во Торино
Кога се наоѓате во пазувите на првиот главен град на Италија, неизбежно е да ги посетите знаменитостите во центарот на градот, како „Кралскиот музеј“ и Музејот и црквата на Светиот покров, но уште подобро е доколку нешто пријатно Ве изненади. Тоа ми се случи со сосема неочекуваното откривање на музејот посветен на планината во Торино, како прво искуство од ваков вид во животот. Веројатно низ светот постојат многу вакви тематски музеи посветени на убавините на нивните величества – планините, но еве, судбината сакаше за мене тоа да се случи токму на северот на Италија и токму во подножјето на величествените Алпи, кои гордо стојат на кровот од Европа.
Торинскиот покров
*покров: sindone (итал), shroud (анг); 1. покривка, покривач; 2. ткаенина, чаршаф со кој се покрива телото на мртовецот (извор: Дигитален речник на македонскиот јазик)
Кога ме селектираа за учество во ФИПРЕСЦИ жирито на филмскиот фестивал во Торино, се израдував што ќе ми се оствари дамнешната желба да ги посетам музејот посветен на торинскиот покров и катедралата „Свети Јован Крстител“ каде се чува оваа надалеку прочуена реликвија. Светот е составен од приказни креирани од човекот, и без разлика дали се тие вистинити или не, без разлика дали сакаме да веруваме во нив или не, сепак е необично привлечно да се чуе и да се биде дел од една прекрасна сторија, а оваа за торинскиот покров дефинитивно е една од најубавите во човековата историја. Се надевам дека приказната што следи ќе предизвика сосема спротивен ефект од онаа за „торинскиот коњ“, која кај славниот германски филозоф Фридрих Ниче предизвикала зачеток на ментален слом. Ви посакувам пријатно патување 😉
Берлинскиот „Столб на победата“
Денес небото над Скопје е прекрасно, посакувам пријатното декемвриско време уште малку да си потрае. А кога станува збор за небото што како заштитничка мрежа надвиснува над некој град, првата асоцијација е антологискиот филм „Небото над Берлин“ на режисерот Вим Вендерс, кој германската метропола засекогаш ја вкотви во аналите на седмата уметност. Во продолжение ќе го посетиме популарниот монумент „Столб на победата“, од кој Вендерсовите ангели го набљудуваа градот.
Даборезот со ликот на Св. Климент
Денес се одбележува делото на првиот оригинален словенски писател и просветител, првиот словенски епископ и творец на Охридската книжевна школа, Свети Климент Охридски. Заедно со Наум Охридски, тој е најистакнат ученик на творците на словенската писменост, светите браќа Кирил и Методиј, две декади придружувајќи ги во просветителската мисија за одбрана на словенскиот јазик во Велика Моравија, потоа природно продолжувајќи го нивното дело. Во овој текст се потсетуваме на еден од најбитните артефакти поврзани со светецот, дрвената скулптура со неговиот лик.
