Сите ние дома имаме еден куп книги положени таму-ваму низ просторот што чекаат да ги голтнеме. И се’ почесто се случува паралелно да читаме по неколку од нив.

Но кога последен пат сте прочитале вистинска книга? Роман кој во текот на читањето поттикнува многу размислувања, отвора многу прашања и нема да ве остави спокојни? И кога конечно ќе го завршите, ќе се прашате: како сум? Подобар/подобра? Посилен/посилна? Дали се сменив, или сум истиот/истата пред да почнам да ја читам книгата? Што е тоа што ми влезе под кожата?

Баба ми Илина се родила четиринаесет години по Илинденското востание.
Којзнае како ја преживеала Првата светска војна.
Баба ми Илина била играорка, така го запознала дедо ми.
Многу ора минале додека се „шмекале“.
Таа била две години постара, тоа тогаш било „во мода”.

Вчера во книжарница се продаде последниот примерок од „Ноември“. Тиражот не беше голем, но многу ми е драго што мојата прва стихозбирка наиде на интерес кај читателите. Не е лошо чувството да си поет на 50+ 🙂
Им благодарам на сите што „Ноември“ ја вдомија во својата библиотека.

По тој повод, честам песна од книгата 😉

Отсекогаш сум сакал да напишам книга за деца и млади, затоа што мојот „читателски занает“ таму некаде, во најраната возраст, започна токму со читање на книги за најмладите. Убавината на тој процес ми влезе под кожата, и потоа немаше враќање назад.

Драги пријатели и читатели,

со радост Ве информирам дека од денес „Дријади“ е достапна за сите љубители на добрата проза. Тринаесеттата објавена книга која, според суеверието, никако не значи лоша среќа, туку напротив, отворање на една нова врата, нов свет во кој уживав да престојувам додека пишував. Ова е мојата прва книга за деца и млади, која може да ја читаат и возрасните кои ревносно го негуваат „детето во себе“.

Вчера во Македонската академија на науките и уметностите беше објавен годинашниот добитник на наградата „Златен венец“ на „Струшките вечери на поезијата“, холандската поетеса Анеке Брасинга. По нејзиното претставување следеше поетско читање по повод 21 март, „Светскиот ден на поезијата“, на кое настапија членови на Македонскиот ПЕН Центар и на Друштвото на писателите на Македонија. Бидејќи ја имав таа чест за прв пат да настапам во тој простор, напишав нова песна, насловена „Брчки“.

Годинава славам дводецениски роденден од излегувањето на мојата прва официјална прозна објава, збирката „Кротки приказни“. Во меѓувреме, дваесетината раскази поместени во неа се најдоа во реизданието кое во насловот содржи по нешто од сите трите книги што ги нуди: „Кротко-крајаптни синтези“. По тој повод, денес „честам“ еден расказ поврзан со музичар, кој се надевам дека ќе го препознаете 😉

„Книгата „Филмско око“ на Игор Анѓелков (2025, Скопје: Или-Или), ја проследува продукцијата на седмата уметност во текот на последните неколку години. Претставува критичка хроника на дадениот период на македонскиот, европскиот и американскиот филм.