Синоќа симболично, на денот на ослободувањето на Скопје, во преполниот „Ван Гог“ се случи промоцијата на монографијата “Хроника на една гласна иронија“ од Тошо Филиповски, посветена на најконзистентниот македонски бенд „Суперхикс“.

Синоќа симболично, на денот на ослободувањето на Скопје, во преполниот „Ван Гог“ се случи промоцијата на монографијата “Хроника на една гласна иронија“ од Тошо Филиповски, посветена на најконзистентниот македонски бенд „Суперхикс“.

Утревечер сите патишта водат кон Хераклеја, онаму кадешто приказната започна пред три децении. Фолтиновци полнат триесет лета – три децении исполнети со музика, три декади во кои тие (о)станаа светски, а наши, триесет години во кои ги поминаа сите фази што еден бенд можеше да ги помине, а на крајот, сепак, и покрај сите предизвици, се’ уште се заедно. А тоа вреди да се прослави.

Сабота попладне, врело јунско лето, што да се прави, прашање е сега!? Хамлетовската дилема ја разбива подмладокот со прифатлива идеја – да бидам шофер и да ги однесам на „Д Фестивал“ во Штип. Па навистина, во овој период од годината летните фестивали се единственото прифатливо бегство од вжештениот градски асфалт. Набрзина ја погледнувам програмата и сфаќам дека токму таа саботна вечер „мириса“ на екс-ју носталгија. Неврмајнд. Но, меѓу имињата има и бенд кој го пропуштив во Скопје, и со драго срце би го гледал во живо. Одиме? Одиме!

Во саботата во „Дајмонд мол“ се одржа второто издание на „Интернационалниот саем на музика, винил и аудио опрема“, во организација нa Тошо Филиповски. 27-те излагачи во двата атриума го понудија најдоброто на винили и други носачи на звук, зачинето со врвна опрема за сладокусците.

пишува: Игор Анѓелков
Загрепскиот музички фестивал „Ин мјузик“ годинава ќе се одржи по осумнаесетти пат на старата, добра локација, „Островот на младоста“ на езерото „Јарун“, и со тоа ќе стекне полнолетство. Веќе две децении наназад ова е фестивалот кој остана доследен на својот концепт од самите почетоци, нудејќи и’ на многубројната публика музички квалитет што трае. За разлика од „Зигет“ во Будимпешта и „Егзит“ во Нови сад, фестивалот во хрватската метропола, кој стандардно се одржува во третата седмица од јуни, отсекогаш милувал да донесе потентни бендови и музичари, често пати и за прв пат на овие простори, и затоа може да констатираме дека „Ин мјузик“ е музички настан борј 1 во регионов.

За да не биде муабетот дека се работи за првоаприлска шега, ден потоа излезе новиот албум „Метаградот на Серава“ на Александар Пејовски, во издание на „Шарла рекордс“. Станува збор за единствениот современ македонски композитор чиј нов материјал секогаш го очекувам со нетрпение, затоа што Пејовски не објавува било што, туку музика што останува за навек. Неговите албуми се во редот на оние универзални убавини на кои секогаш со драга волја можете да им се навраќате, повторно и повторно откривајќи нешто ново. На тој начин влегувате во комплетна симбиоза со музичките композиции со кои се дружите и заедно созревате, секогаш пристапувајќи си еден на друг на нов начин, со взаемна доза на искрена почит. Така меѓу слушателот и музичкото дело се создава жив организам кој постојано пулсира и создава нови емоции, понекогаш изненадучки свежи и полетни, како да откривате сосема нов, поинаков човек во себе. А зарем тоа не е една од целите на уметноста, да ви го открие новото „ЈАС“ во Вас 😉

По две ипол декади, фантастичниот швајцарски индустријал рок бенд „The Young Gods“ повторно гостува во нашиот град, во рамките на европската турнеја „Appear disappear“ која солидно ја затераа уште од минатата година, по излегувањето на актуелниот истоимен албум на 27 март. За таа цел, батко Игор навреме го нарача ЛП-то од нивниот сајт, и со пресметаното заглавување во нашата пошта од минимум два месеци, некаде по новогодишните празници константно уживам во новиот материјал, подготвувајќи се за настапот во живо. Билетот веќе одамна е купен, а концертот ете го, се приближува, во сабота, во 21 часот, во МКЦ. Благодарност „Password production“! Can’t wait!!!

Деновиве уживам во повторното читање на легендарниот албум „Angel’s breath“ на Милан и Суба од 1994 година. Нивната соработка под светлото бразилско сонце од деценија во деценија добива се’ поголемо значење, па „препрочитувањето“ на материјалот со универзални вибрации е сосема очекувано, па дури и пожелно. Минатата година „Менарт“ го објави ЛП-то „Angel’s Breath de/re/konstrukt“ на проектот „Жива вода“ во соработка со Дарко Рундек, кој и во претходни наврати сакал да преработи песни од неговиот добар пријател од ЕКВ. Кога го слушнав материјалот, буквално одлепив со каков авангарден пристап музичарите на песните им дале сосема нов живот и здив. Тргнувајќи да најдам повеќе информации за проектот, наидов на еден прекрасна рецензија која ги содржи повеќето работи кои и јас сакав да ги напоменам во текстот. Затоа одлучив да го „позајмам“ освртот од колегите на страницата „Тhoughts Words Action“, кој можете да го прочитате подолу.

По 52 дена чекање, конечно ми стигна едно драгоцено ЛП кое го нарачав на 1 декември. Со радост отидов во пошта, а љубезните службеници се извинија и ми кажаа дека дента штрајкуваат и дека не се во можност да ми ја дадат пратката. Не инсистирав на ништо, им посакав да ја истераат правдата и да добијат плата, бидејќи нивната егзистенција е далеку поважна од моето ЛП. Мислев дека се наоѓам во ситуација кога „ова ноќ није био мој дан“, ама се излажав, бидејќи малку подоцна ми пиша Шон и ме праша кога сум во книжарница за да ми донесе плоча. Брзо се договоривме да се видиме, и тогаш сфатив дека денес навистина е мојот среќен ЛП ден.

Кога сте во „главниот град на Европа“, како што одамна го нарекувам Берлин, една од главните точки за посета е музичкото студио „Ханза“, низ кое во децениите наназад поминале многу светски музички ѕвезди. Се разбира, највеќе се прослави кога Дејвид Боуви во 70-те години таму ја сними својата прочуена „берлинска трилогија“ составена од албумите „Low“, „Heroes“ (и обата објавени во 1977) и „Lodger“ (1979).
Ќе бидам искрен, немав намера да правам „драма“ околу оваа приказна, туку само сакав за момент да бидам таму, во тој простор, кој е бајаги видозименет од славните денови во минатото. Истовремено наслушнав дека не е дозволена индивидуална посета, или пак дека би можело да се направи туристички аранжман со поголема група, но само доколку однапред се најавиш и го договориш за тоа. И двете варијанти не ми се допаѓаа, па затоа се задржав на основната замисла, и се радувам што на крајот ја остварив.
