„Убавината ќе го спаси светот“, рекол славниот Достоевски. Но дали благородноста на уметноста може да спаси нечиј индивидуален живот? Вечното прашање околу кое низ историјата се кршеле многу копја добива голем позитивен и потврден одговор во филмот „A Fox under a pink moon“, лауреат на наградата „Фипресци“ на 23-тото издание на фестивалот „Millennium Docs Against Gravity“ во Варшава. Во силна конкуренција на еден од најценетите европски фестивали за креативна документаристика, филмот на Soraya Akhalaghi и Mehrdad Oskouei се издвои од останатите остварувања поради сликите кои потоа уште долго остануваат во вас.

in 23rd Millennium Docs Against Gravity Film Festival by Igor Angjelkov

At the 23rd edition of Millennium Docs Against Gravity in Warsaw, the FIPRESCI Award went to A Fox Under a Pink Moon, a documentary by Iranian filmmakers Soraya Akhalaghi and Mehrdad Oskouei. Through phone footage, animation, and deeply personal testimony, the film transforms one Afghan girl’s refugee journey into a powerful reflection on art, survival, and human dignity.

Со филмот “Closure/Без крај” на полскиот автор Михал Марчак, синоќа во Варшава почна 23 издание на фестивалот на креативна документаристика “Millenium Docs Against Gravity”, вториот европски фестивал по значење во овој жанр, по оној во Амстердам. Ова беше историски момент за интернационалното здружение на филмски критичари FIPRESCI, бидејќи за прв пат ја доделувавме наградата за најдобар документарен филм.

Кон „Анатомијата на коњите“ на Даниел Видал Точа, „Фипресци“ лауреат во Торино

На 43-иот Филмски фестивал во Торино, наградата на Интернационалното здружение на филмски критичари „ФИПРЕСЦИ“ отиде во рацете на перуанскиот филм „Анатомијата на коњите“ на сценаристот и режисер Даниел Видал Точе. Жирито во состав Кјара Спањоли Габарди (Италија), Пол Рискер (Англија) и мојата маленкост, одлуката ја образложи на следниот начин:

„Филмот ја одразува неопходната вистина дека револуцијата содржи акција и крвопролевање, но таа е само состојба на умот осудена на неуспех. Ова чувствително истражување на домородната култура оживува преку магичниот реализам, црпејќи од духот на Едвард Мејбриџ. Како дело на визуелна поезија, кое е непропустливо во времето, филмот ни покажува дека она што човекот го поробил е послободно од самото човечко битие“.

Review: „The Anatomy of horses“ in 43rd Torino Film Festival

What is the most compelling aspect of a film festival? Certainly, watching an outstanding film. The excitement intensifies after seeing several exceptional films. Then you realise the festival’s selection is consistently impressive, assuring you that cinema’s future is promising. Ultimately, the greatest reward is discovering a new voice—a debut filmmaker from a little-known national cinema—who displays remarkable maturity. All these elements converge in the film The Anatomy of Horses, directed and written by Peruvian filmmaker Daniel Vidal Tocha.

in 35th Ljubljana International Film Festival

The “Perspectives” selection at the 35th Ljubljana Film Festival showcased ten distinct views of both the present and the past on the big screen. Cinema, as the seventh art, utilizes a range of audio-visual resources, enhanced by the director’s imagination, to engage with contemporary issues often grounded in historical context. In this analysis, I will examine two films from vastly different European cinemas to synthesize the connections between the present and the past, as well as the future and the past. The title I have chosen reflects a concerning aspect of our reality—both real and as depicted on screen.

Селекцијата „Перспективи“ на 35-тото издание на Љубљанскиот филмски фестивал на големото платно понуди десет различни погледи на сегашноста и минатото. Седмата уметност, располагајќи со сите можни аудио-визуелни ресурси, надополнети со авторската имагинација, ја има таа можност и привилегија да „разговара“ со сегашниот момент, неретко базирајќи се на реминисценциите од минатото. Преку анализата на два филма од две сосема различни европски кинематографии, ќе се обидам да направам синтеза меѓу денешното и некогашното, меѓу иднината и минатото, со наслов чија алузија, за жал, ја изразува моментната состојба, онаа во реалноста и онаа пресликана на сребрениот екран.

Денес завршува 35. издание на филмскиот фестивал во Љубљана, а синоќа на свеченоста во „Цанкарјевиот дом“ беа доделени годинашните награди. Жирито на најстарата организација на филмски критичари ФИПРЕСЦИ, во која членував заедно со Маруша Курет (Словенија) и Хамед Солајманзадех (Иран/Германија), во селекцијата „Перспективи“ составена од десет филмови на режисери во подем, наградата му ја додели на грузискиот филм „Април“ на филмаџиката Деа Кулумбегашвили.

Ноември е месецот кога словенечката метропола танцува во ритамот на филмот. Колегата Симон Попек и неговата екипа долги години се трудат Љубљана за време на фестивалот да го добие најдоброто од тековната европска и светска кинематографија, и судејќи според понудата, повторно успеваат во тоа. Од 13 до 24 ноември сите филмофили можат да уживаат во програмата поделена во неколку секции, која од која попровокитвна и повозбудлива. Во продолжение правиме краток хајлајт на понудата 😉