Во септември 1981 година, по неколкудецениско отсуство, „Герника“ (Guernica), една од најпрепознатливите слики на Пабло Пикасо, беше вратена во Шпанија. Насликана во 1937 година, по бомбардирањето на малото истоимено баскиско гратче од страна на нацистичките и фашистичките авиони, кои го поддржувале режимот на генералот Франко, Пикасо го создал ова незаборавно дело кое стана силен антивоен симбол во светската историја.

Сликата „Пролет“ (околу 1480) од Сандро Ботичели е комплексна, алегориска слика што ги слави пролетта, љубовта и плодноста, веројатно создадена за свадбата на Медичи. Таа прикажува девет фигури од класичната митологија како напредуваат по цветен тревник во шума од портокали и ловорови дрвја, вклучувајќи ги Венера, Флора и Трите Грации – што претставуваат премин од сурова страст (Зефир/Хлорис) кон цивилизирана љубов и божествена убавина, отелотворувајќи ги ренесансните неоплатонски идеали.

Сликата „Ecce Homo“ на Тицијан, создадена околу 1543 година, е единственото дело на венецијанскиот мајстор во Романија и воопшто, во Источна Европа. Изложена во општинскиот музеј „Регина Марија“, делото е под строг надзор заради нејзината непроценлива уметничка и историска вредност. Ова иконично парче уметност, симбол на италијанската ренесанса, не само што го збогатува локалното наследство, туку привлекува и меѓународни експерти и посетители, истакнувајќи се како уникатно културно богатство во регионот.