*покров: sindone (итал), shroud (анг); 1. покривка, покривач; 2. ткаенина, чаршаф со кој се покрива телото на мртовецот (извор: Дигитален речник на македонскиот јазик)

Кога ме селектираа за учество во ФИПРЕСЦИ жирито на филмскиот фестивал во Торино, се израдував што ќе ми се оствари дамнешната желба да ги посетам музејот посветен на торинскиот покров и катедралата „Свети Јован Крстител“ каде се чува оваа надалеку прочуена реликвија. Светот е составен од приказни креирани од човекот, и без разлика дали се тие вистинити или не, без разлика дали сакаме да веруваме во нив или не, сепак е необично привлечно да се чуе и да се биде дел од една прекрасна сторија, а оваа за торинскиот покров дефинитивно е една од најубавите во човековата историја. Се надевам дека приказната што следи ќе предизвика сосема спротивен ефект од онаа за „торинскиот коњ“, која кај славниот германски филозоф Фридрих Ниче предизвикала зачеток на ментален слом. Ви посакувам пријатно патување 😉

„Веќе две илјади години христијанството игра една од главните улоги во историјата на човештвото, со безброј вклучени личности: од Исус и апостолите, до императори, кралеви и папи, од реформатори и двигатели на човештвото до крстоносци и садисти. Верувањето може да создаде креативни, но и болни личности. Христијанството преживеа војни, прогонства, потсмев, омраза… Денес една третина од светското население се христијани: православни, католици, протестанти, пентекосталци и други. Но во модерна Европа се’ повеќе луѓе се атеисти. Дали христијанството може да го преживее и овој предизвик?“