Во саботата вечер во Лајпциг беа доделени наградите за најдобрите остварувања на 69-тото издание на фестивалот за документарен и анимиран филм. Во селекцијата која содржеше одлични креативни документарци што раскажуваат за актуелните животни прашања низ светот, ФИПРЕСЦИ жирито имаше тешка задача да го одбере најдобриот, бидејќи секој филм претставува свет за себе. По жестоката дискусија со колегите Матијас Дел и Марко Д’Агостино, одлучивме престижната награда на најстарото здружение на филмски критичари во светот да ја доделиме на француско-италијанската копродукција насловена „Auber 89“ на режисерот Џузепе Скилачи.

in 23rd Millennium Docs Against Gravity Film Festival by Igor Angjelkov

At the 23rd edition of Millennium Docs Against Gravity in Warsaw, the FIPRESCI Award went to A Fox Under a Pink Moon, a documentary by Iranian filmmakers Soraya Akhalaghi and Mehrdad Oskouei. Through phone footage, animation, and deeply personal testimony, the film transforms one Afghan girl’s refugee journey into a powerful reflection on art, survival, and human dignity.

Синоќа во Варшава, на затворањето на 23 издание на фестивалот „Millennium Docs against gravity“, беа доделени наградите за најдобрите документарни филмови. Во силна конкуренција од 12 актуелни остварувања, со колегите Силвија Шостак и Барт Арментано, како претставници на „ФИПРЕСЦИ“ жирито, едногласно решивме наградата од нашето здружение да му ја доделиме на документарниот филм „Лисица под розева месечина“ на тандемот Мердад Оскојеи и Сораја Акалаги. Во продолжение е нашето образложение за оваа одлука.

Во последниве години, знаејќи кон каде се движи светот наметнувајќи одредени агенди кои мораат да се протнат на голема или мала врата, малку работи ме израдувале во однос на филмската уметност, особено кога се работи за фестивалските награди. Оваа е една од нив!

Кој би рекол дека еден од омилените филмаџии ќе ќари „лав“ во Венеција. But, never say never! Со својата континуирана и посветена работа, Џармуш докажа дека кога ќе останеш свој, на крајот неминовно ќе си дојдат и резултатите. Затоа што тој, како старее, станува се’ подобар и подобар, како црвеното рујно вино. Честитки друже!!!

Денес завршува 35. издание на филмскиот фестивал во Љубљана, а синоќа на свеченоста во „Цанкарјевиот дом“ беа доделени годинашните награди. Жирито на најстарата организација на филмски критичари ФИПРЕСЦИ, во која членував заедно со Маруша Курет (Словенија) и Хамед Солајманзадех (Иран/Германија), во селекцијата „Перспективи“ составена од десет филмови на режисери во подем, наградата му ја додели на грузискиот филм „Април“ на филмаџиката Деа Кулумбегашвили.

Кога станува збор за австриската кинематографија, несомнен суверен е омилениот и наградуваниот филмски автор Михаел Ханеке. Меѓутоа, паралелно со неговата работа течеше и онаа на Улрих Зајдл, ништо помалку квалитетен и провокативен автор, чии филмови, како и неговиот писател сонародник Томас Бернхард, ја соголуваат малограѓанска Австрија. Ја имав честа да го интервјуирам добитникот на наградата за исклучителен придонес во филмската уметност на годинешниот фестивал, чии филмови „Рај: Надеж“ и „Рај: Љубов“ ќе имате можност да ги гледате во среда (20:30) и во петок (22:30) во Домот на култура „Билјана Беличанец“ (Киноверзум) во Кисела вода.