Синоќа во главната програма на „Македокс“ се прикажа креативниот документарен филм „Планина“, ко-продукциски проект меѓу Србија, Црна Гора, Словенија и Франција. Филмот на Билјана Туторов и Петар Гломазиќ имав можност да го гледам на мајскиот „MDAG“ фестивал во Полска, и беше во најтесниот круг за „ФИПРЕСЦИ“ наградата. Сепак, со колегите одлучивме таа да отиде во рацете на Сораја за нејзиниот филм „Лисица на розева месечина“ (на програмата на „Македокс“ во вторник), а колегите од другото жири му ја доделија наградата токму на „Планина“, со што ми падна камен од срцето бидејќи правдата беше задоволена. Филмот зад себе веќе стартуваше со голема награда, онаа од главното жири на престижниот „Санденс“ во јануари, а пред некој ден победи и во Сараево, но… тука запираме со наградите, бидејќи треба да дискутираме за големината на животот, бидејќи овој филм е поголем од самиот животец кој го живееме овде, во регионот.
