Во вториот дел од трилогијата насловена „Посета на Националниот музеј на филмот“ во Торино, се задржуваме на најатрактивниот дел од поставките во срцето на „Антонелијана“, кои ја раскажуваат сто и кусур годишната историја на седмата уметност низ приказни, експонати, сеќавања… Се разбира, најфасцинантен е централниот дел со лифтот кој води угоре до видиковецот, од каде го гледате градот на дланка. Сценографијата наликува на онаа од „Блејдранер“, и навистина е незаборавно барем половина час да си седиш долу и ништо да не правиш, бидејќи се’ околу тебе е осмислено барем за момент да побегнеш во друга (филмска) димензија.