Таг архива: трајков

Краток осврт кон „Медена ноќ“ на Иво Трајков

Како “кец на десетка” ми дојде можноста на сребрениот екран да го гледам актуелното остварување на Иво Трајков, “Медена ноќ”, на фестивалот “Браќа Манаки” во Битола, откако пролетта, кога се случи неговата премиера во отворањето на Скопскиот филмски фестивал, не бев во можност тоа да го сторам. Два македонски нови филмови (по премирата на “Лазар”) за само два дена, и тоа не било какви, туку две квалитетни домашни остварувања – полна капа!

Читај повеќе

Будење на типичен чешки начин

Кон „Созерцание“ (OCAS JESTERKY aka WINGLESS, 90 мин.) на Иво Трајков
улоги: Давид Швехлик, Карел Зима, Верица Недевска-Трајкова, Магдалена Сидонова

Македонскиот режисер со чешки бекграунд Иво Трајков, професор на ценетата ФАМУ во Прага и почесен амбасадор на македонската култура во Р. Чешка, по адаптацијата на романот на Живко Чинго, „Големата вода“ (2004), се враќа на големото платно со неговото шесто целовечерно остварување насловено „Созерцание“, снимено со чешки пари, но потпомогнато и од македонскиот Филмски фонд. Секако, во меѓувреме да не го заборавиме и авангардниот „Филм“, проект што авторот го снимал со години наназад, а календарски го финишираше во 2007 година.

По затворената претпремиера во октомври минатата година во киното „Милениум“ во Скопје, официјалната светска премиера на филмот се случи на 22 јануари во Прага, каде што, според екипата, реакциите биле и повеќе од позитивни. Конечно, официјалната македонска премиера „Созерцание“ ја доживеа на Скопскиот филмски фестивал, а деновиве (17-26 мај) филмот на Трајков може да го види и пошироката домашна публика на редовни проекции во Кинотеката на Македонија.

Темата на овој филм е борбата на поединецот помеѓу неговата слободна волја и однапред зацртаната судбина, која на крајот резултира со еден вид будење кај главниот лик Јосиф (Давид Швехлик) и на некој начин трасирање на својот пат во (не)извесната иднина, која треба да претставува прочистување од не баш среќното минато. Ваквата филозофска поставеност на нештата од страна на сценаристите Владислав Климент и Алан Смисик, режисерот Трајков ја реализира со ефектни занаетски решенија, во кои доминира на моменти тегобната атмосфера, зачинета со музиката на Зоран Маџиров, како и со прекрасната фотографија на мајсторот Клаус Фуксјегер, кој успеал низ доминантните сини тонови да го наслика романтичниот weltschmerz кај носечкиот карактер. Како момент на провокација може да се смета ликот на ангелот чувар Габриел (Карел Зима), чија присутност понекогаш е одвишна, но сепак клучна за самото сиже, и на крајот на краиштата, тој е единствениот што на моменти ќе ве насмее со своите реакции, со хумор што малку повеќе му недостасува на целиот овој проект.

Она што плени кај „Созерцание“ е неговата непретенциозност и едноставност, нешто што во последно време заборавивме дека постои на филмската лента. Деведесетте минути лесно минуваат низ вас, успевајќи да чепнат пар теми за кои по проекцијата можете да дискутирате со своите пријатели, со фина пијачка покрај вас, секако, што е и една од клучните работи по секоја кинопроекција. На крајот сето тоа ве враќа во некое си убаво минато, во кое типичните чешки филмови предизвикуваа вистински емоции, а секое ново филмско дело е еден вид созерцание, кое потоа долго тлее во вас. Проверете зошто!

(Објавено во „ГЛОБУС“ и во книгата „ФИЛМ.МКД“)

Разговор со Иво Трајков и екипата на филмот „СОЗЕРЦАНИЕ“

Сè започна од прекрасните инсерти што ги добив, со музика од сугестивните „Ентони енд д Џонсон“. За жал, на крајот не успеале да ги добијат правата за користењето на музиката, и истите сцени изгледаа сосема различно во рамките на филмот. Нејсе. По повод светската претпремиера на филмот, во КИЦ во Скопје прес-конференција за новинарите, која ја покривме во „Филмополис“ број 225, и на која беа присутни, покрај Иво Трајков и Верица Недевска-Трајкова, и тогашниот директор на Филмскиот фонд, Дејан Илиев, кој нагласи дека стратегијата е поддржување условно мали филмови со големо срце, алудирајќи на буџетот од 650 илјади евра со кои беше снимен филмот на Трајков. На пресот во Скопје присуствуваше и дел од чешката екипа во филмот: Јиржи Конечни – продуцент, Давид Швехлих – актер, и Клаус Фуксјегер – кинематографер од Австрија. По половина година, официјална кинопремиера на 12. издание на Скопскиот филмски фестивал, кој по кризата што го зафати, се бараше себеси, сместувајќи се моментно во Кинотеката на Македонија. Еве го и официјалниот кавер на таа фестивалска премиерна вечер на „Созерцание“ (или „Патот на Јозеф“, за оние што заборавија) во „Филмополис“ 251. 

Читај повеќе

Интервју со Иво Трајков, „ФИЛМ“ (MOVIE, 2007)

Овој филм иако е комплетно снимен во Чешка, сепак, претставува македонска копродукција, која соодветно беше промовирана и во нашата држава. Она што Трајков претходно го спомена во интервјуто за „Големата вода“, релативно набргу и се оствари. Недовршениот проект што беше тргнат настрана токму поради екранизацијата на романот на Живко Чинго, конечно ја виде светлината на сребрениот екран. „Movie e  експеримент пар екселанс, при чие гледање, без исклучок, треба да се вклучат сите сетила, бидејќи станува збор за филозофско промислување на филмската уметност преку концепт зад кој целосно стои Трајков, и како автор и како лик во филмот во кој (наводно) се игра себеси (режисерот). Поради специфичноста на овој едноиполчасовен филм, тој играше во терминот од 22.30 во киното „Милениум“, или во превод: исклучиво за филмофили, иако, ќе прочитате, Трајков не мисли баш така за своето интимно чедо.  Читај повеќе

Интервју со Иво Трајков, „ГОЛЕМАТА ВОДА“

Македонскиот режисер со чешко педигре, Иво Трајков, беше еден од првите кој го откри филмскиот потенцијал на Хамзи-пашините конаци во Бардовци за снимање на поголемиот дел од сцените во филмот „Големата вода“. За таа цел беа ангажирани многу локални натуршчици, особено од помладата генерација, поради потребата за снимање масовни сцени, кои во рамките на стариот турски конак и тоа како добија на автентичност.

Читај повеќе