По 52 дена чекање, конечно ми стигна едно драгоцено ЛП кое го нарачав на 1 декември. Со радост отидов во пошта, а љубезните службеници се извинија и ми кажаа дека дента штрајкуваат и дека не се во можност да ми ја дадат пратката. Не инсистирав на ништо, им посакав да ја истераат правдата и да добијат плата, бидејќи нивната егзистенција е далеку поважна од моето ЛП. Мислев дека се наоѓам во ситуација кога „ова ноќ није био мој дан“, ама се излажав, бидејќи малку подоцна ми пиша Шон и ме праша кога сум во книжарница за да ми донесе плоча. Брзо се договоривме да се видиме, и тогаш сфатив дека денес навистина е мојот среќен ЛП ден.

Минатата, 2005 година, деби албумот „Меѓу четири ѕида“ на Дени те Чува беше едно од највозбудливите изданија на овие простори. Албумот е акустичен, што е прилично храбар потег, иако момците милуваат истиот бомбастично да го исвират на нивните живи свирки. Таков беше случајот со свирката на „Рок кафе 2“ во салата „Градски парк“, каде мелодичниот хард-кор квартет направи вистинско шоу: динамичен ритам, бројни фанови кои пеат од срце и на сиот глас, два светлечки факела за збогатување на декорот, и многу-многу енергија. Иако интервјуто го правиме без присуството на Јане (гитара) и Коста (бас), тука се Шон (вокал) и Кечо (тапани) за доловување на нивната приказна, визија, љубов и страст – кон МУЗИКАТА!