Лу Рид и Џон Кејл му посветија прекрасен албум на нивниот продуцент, мецена и пред се’ пријател Енди Ворхол, насловен „Songs for Drella“, како шт бил и неговиот надимак. Со нив го отвораме вечерашниот шести „Мезанин“, кој наидува на одличен прием кај слушателите.
Вечерва ориентирани кон американската инди сцена, па освен хероите „Пејвмент“, ги слушаме и Ред хаус пеинтерс, Американ мјузик клаб и други изненадувања 😉
И не само Тиндерстикс, во четвртото издание на меѓупросторот на Радио Равел слушаме еден куп актуелни квалитетни музики. Стисни плеј на емисијата подолу 😉
Новиот музички магазин на 96-иот мегахерц започна со две теми од Велвет андреграунд, достоен старт за музичка емисија која шест години ќе зрачи со квалитетна музика во етерот над Скопје.
Маклабас, игран филм, 35мм, стерео
Независна продукција
Копродукција на територија на РМ: А1 ТВ
Сценарио и режија: Александар Станковски
Улоги: Илија Даскалов, Мирче Доневски, Владо Манчевски, Нора…
Ова е третиот напис од серијалот текстови за македонската музичка сцена во 90-те, покрај оној за „Нашински звук“ и „Балкан експрес“. Ова интервју е правено на диктафон во автомобил на паркингот пред хотелот „Холидеј ин“, тогашен „Гранд хотел“, во центарот на Скопје.
Балкан експрес спаѓа меѓу најинтересните бендови во моментов на македонската алтернативна сцена, но баш и не се утепаа од работа и имаат многу малку снимки. Како и да е, со нив ја започнуваме малата серија на „рокенрол интервјуа“.
Од сеопфатното лудило кое веќе долго време лебди над градот-црв, се обидовме да најдеме спас и позитивна енергија надвор од него, на периферијата, „каде дивите пци верно го чуваат духот на тишината“. И додека црвениот бус за Драчево со број 41, шраф по шраф, ја зголемува својата брзина, во неговиот миризлив и од провев одвеан багажник двете електро-глави на Вампира и Лудвиг со нетрпение го очекуваа оној момент на мостот кога нивните внатрешни органи барем за момент ќе ги променат своите места, на тој начин постигнувајќи хај-прашина во мозокот. In-Out, Input-Output… Спој во колата за комуникација. Репрограмирање, молам.
– Лудвиг, Лудвиг, влегуваме во подземјето – ме протресе охрабрувачкиот глас на Вампира.
Во пресрет на излегувањето на „Филмски град“, мојата петта книга, се потсетив на книжевните почетоци од средината на 90-те, кога желбата да се објави книга, како и кај секој почетник, беше голема. И тогаш следеа натчовечки напори напишаните раскази да се претворат во самиздат, чии корици станаа рентген снимките на сега покојната ми баба Мина, која сесрдно ми ги отстапи нејзините колена ли, граден кош ли, бубрези ли, сеедно.
