Буричкајќи низ домашната библиотека, деновиве пронајдов три драгоцености. Имено, за првите три прозни изданија, практикував секој читател, освен приказните, да добие и нешто плус.
Беџ, ЦД, фотографија
Авторска архива: Игор Анѓелков
„Златниот лав“ во Венеција за Џим Џармуш!
Во последниве години, знаејќи кон каде се движи светот наметнувајќи одредени агенди кои мораат да се протнат на голема или мала врата, малку работи ме израдувале во однос на филмската уметност, особено кога се работи за фестивалските награди. Оваа е една од нив!
Кој би рекол дека еден од омилените филмаџии ќе ќари „лав“ во Венеција. But, never say never! Со својата континуирана и посветена работа, Џармуш докажа дека кога ќе останеш свој, на крајот неминовно ќе си дојдат и резултатите. Затоа што тој, како старее, станува се’ подобар и подобар, како црвеното рујно вино. Честитки друже!!!
Премиера на „Франц“ на Агњешка Холанд
Синоќа стартуваше новото издание на угледниот филмски фестивал во Торонто, Канада, каде вечерва продолжуваат возбудувањата со веројатно најочекуваната премиера годинава, онаа на филмот „Франц“ на полската режисерка Агњешка Холанд. Се радувам што после три ипол децении некој се нафати да се наврати на приказната за омилениот Франц Кафка, откако во 1991 година Стивен Содерберг сними незаборавно црно-бело ремек-дело со Џереми Ајронс во главната ролја, во кое суптилно се испреплетуваат биографските елементи од животот на писателот со фикцијата од неговите класици како „Процес“, „Замок“ и се разбира, „Америка“.
Кога Тилда спиеше
Еден од најчудните/најинтересните/најбизарните/нај/нај/нај… настани, како сакате насловете го, се случи пред десетина години во њујоршкиот Музеј на современа уметност (МоМА), кога познатата актерка Тилда Свинтон реши јавно да спие, пред публиката, реализирајќи го проектот насловен „The Maybe“. Во оваа инсталација, Свинтон спиеше во стаклена кутија по шест-седум часа на ден, нудејќи интимно искуство во живо кое ги брише границите меѓу јавниот и приватниот живот.
Сокуров се враќа „дома“
Синоќа стартуваше 82-то издание на венециската Мостра, со филмот „La Grazia“ на Паоло Сорентино. Програмата “Хоризонти”, пак, ја отвори новиот филм „Мајка” на Теона Митевска. На најстариот филмски фестивал во светот многу славни филмаџии ги претставуваат своите нови проекти, а меѓу нив и големиот руски режисер Александар Сокуров, кој се враќа „дома“, во Венеција, со документарниот филм „Дневникот на режисерот”.
Хигс бозон блуз: Уметноста и староста одат рака под рака
Кон концертот на Ник Кејв во Скопје, 22.08.2025
Шетам низ родниот град и наидувам на огромното платно во центарот на кое се соопштува дека некој доага во Скопје. Откако во последно време почна видот да ми трокира и малку да ме подлажнува, оддалеку читам „Нико Доага во Скопје“. Паметам дека се работи за партизан-херој од Крушево, чие име стана тамошен бренд за тутун, и си велам, добро, веројатно се ребрендирале и доаѓаат во Скопје, односно, го префрлиле седиштето во главниот град. Но нели забрането е да се рекламираат цигари?
Наградените филмови на Фестивалот на балкански и медитерански филм „Преку езерото“
Од 7 до 12 август во Дојран по четврти пат се одржа Фестивалот на балканскиот и медитеранскиот филм „Преку езерото“. Со колегите Христос Пасалис (актер и режисер од Грција) и Теодосија Добријанова (бугарска режисерка и продуцентка) ја имав честа да бидам дел од меѓународното жири кое одлучуваше за фестивалските награди. Официјалната селекција содржеше пет филмови кои доаѓаат од земји кои се дел од медитеранскиот басен, додека селекцијата на краткометражни остварувања содржеше петнаесет наслови.
На стогодишнината од ФИПРЕСКИ – почесна награда за Клаус Едер во Минхен
Минатиот месец, на 42то издание на Филмскиот фестивал во Минхен, довчерашниот генерален секретар на ФИПРЕСКИ, Клаус Едер, заслужено ја доби почитта од меѓународната заедница на филмски критичари. Почесниот говор го одржа германскиот критичар Тило Видра, кој потоа му ја додели статуетката на славеникот. Од неговиот текст објавен на веб-сајтот на ФИПРЕСКИ го пренесуваме текстот посветен на г-нот Едер, кој зад себе има 38-годишно искуство во водењето на најстарата и најценетата организација на филмски критичари во светот.
„Киклоп” од Ранко Маринковиќ
Деновиве од печат излезе преводот на македонски јазик на романот.„Киклоп” од Ранко Маринковиќ, според многумина, еден од најдобрите хрватски романи во 20. век. Книгата е дел од популарната едиција “ПРОаЗА” на ИЛИ-ИЛИ. Оваа книжевна гозба со многузначности, од нејзиното првично објавување во 1965 година, никогаш не го загуби своето значење, а тоа е едно од мерилата за квалитетен роман – да биде свеж, модерен и релевантен и по шест децении од излегувањето од печат.
„Ние” и „Тие”
Еднаш еден пријател се обиде да ми ја објасни разликата меѓу “нас” и “нив”, иако не беше јасно кои би требало да сме “ние” и “тие”. Пријателот, по престојот во Америка, се враќал во Европа, крај него седела постара госпоѓа која на неговото прашање “каде патува?” невино одговорила: “Во Европа. Во Минхен… Тоа е град во Европа, зар не?” Откако добила потврден одговор, госпоѓата заспала не будејќи се се’ до слетувањето на минхенскиот аеродром.
