Документарниот филм „Плати и жени” беше одлична причина домашната кино-публика деновиве да проследи уште еден квалитетен македонски филмски производ, овој пат од жанрот на креативната документаристика. Никогаш досега, барем јас не се сеќавам на тоа, еден документарец на редовниот кино репертоар не предизвикал толкаво внимание како ова остварување на Атанас Георгиев, но за тоа има длабока причина која лежи во провокативноста на приказната, која авторот ја раскажува на ангажиран, искрен и разбирлив начин.
Кон „Бруно“ на Саша Барон Коен
Напишете коментар
Три години по портретирањето на измислениот казахстански репортер Борат и заострувањето на односите со официјалните власти на поранешната советска република кои филмот го сфатија премногу сериозно, мајсторот на прерушувањето Саша Барон Коен повторно е актуелен благодарение на своето ново долгометражно остварување едноставно насловено како и главниот лик во него, „Бруно“. Слично како и претходно, комичарот од плејадата ликови кои беа составен дел од неговото популарно ТВ-шоу „Да Али Џи Шоу“ извлекува една „креатура“ со која на сатиричен начин сака да си поигра, овој пат со светот на модата и случувањата во нејзини рамки.
Чувства, поезија и екстаза
Многу убав потег е кога големи режисерски имиња ќе одлучат да направат рокументарец посветен на своите омилени музичари и бендови. Мартин Скорсезе во 1978 година во историјата ги испрати славните музички имиња од групата „The Band“ со филмот „The Last Waltz“, во следната декада Џонатан Дем на светот му го подари „Stop making sense“ за њувејв-хероите Токин’ хедс, Џим Џармуш ги следеше Нил Јанг и Крејзи хорс на нивната светска турнеја во 90-те насловена како и филмот „Year of the Horse“, додека во новиот милениум, Антон Корбијн конечно ја раскажа приказната за култните Јан Кертис и Џој дивижн во прекрасниот „Control“.
Ретро „Филмополис“ 261
Во оваа епизода на магазинот, преглед на случувањата во македонската кинематографија во првата половина половина од 2009 година. Главни улоги: Марија Џиџева, Атанас Георгиев, Иво Трајков, Ѓорче Ставревски…
Добриот, лошиот и косоокиот
Нетрпеливо чекам да го видам новото остварување на налудничавиот Квентин Тарантино насловено „Неславни копилиња“, кој премиерно беше прикажан минатиот месец во Кан. И додека дистрибутерите не се сетат дека ќе направат добра зделка доколку го донесат филмот што побргу во домашните кино сали, доколку фановски и’ пристапиме на работата, тогаш филмските потреби во меѓувреме ќе ги задоволиме со јапонскиот филм „Сукијаки вестерн-џанго“, несекојдневно остварување кое споменатиот холивудски „enfant tеrrible“ актерски го отвора и го затвора, како добар дух над целиот проект.
Брза храна за бурен гнев
Максимално ангажираниот американски „неранимајко“, сценаристот и режисер Мајкл Мур, направи вистинска револуција со своите документарни филмови, кои „американскиот сон“ го сведоа на разголена реалност која на многумина не им се допаѓа. Неговото влијание е огромно, а тоа може да се види и од редицата доку-остварувања кои во последниве години не’ заплиснаа од сите страни на светот, неретко, поради големиот интерес, останувајќи на кино-репертоарот и по неколку месеци. Тука не станува збор за оние „квази-приказни“ кои обработуваат теми како тајни заговори, крај на светот, масонерија и слично, туку за вистински провокативни парчиња во кои авторите навистина се потрудиле низ истражувања и непобитни факти да ни откријат барем дел од (не)вистината во која денес сите ние живееме, длабоко соочувајќи не’ како пасивна публика со активен ум со комплексните социјални, општествени и политички прашања кои сите не’ засегаат, а кои најчесто ги игнорираме.
Последното издание на „Мезанин“
Иако ненајавено, ова беше последното, 284 издание на „Мезанин“, во кое судбината сакаше да слушаме три ЛП-ја од мистер Боби Марли. Hey Bobby Marley, say something good to me, ooo, this world go crazy, it’s an emergency…
Михаел Ханеке – оптимист во срцето
Кога пред десет дена Михаел Хакене ја доби „Златната палма“ во Кан за неговото ново остварување „Белата лента“, ми се чини дека беше поправена уште една неправда, бидејќи со својот филмски опус австрискиот автор со години заслужуваше да добие фестивалски почести, особено на најценетиот фестивал во светот, каде неколку пати беше во конкуренција за престижните награди. „Понекогаш сопругата ми поставува едно женско прашање: Дали сум среќен? Тешко е да се одговори на него, бидејќи мислам дека среќата е реткост. Но, ова е еден од ретките моменти кога можам слободно да кажам дека сум навистина среќен“, беа зборовите кои на сцената ги кажа брадестиот филмаџија, чија скромност подоцна се покажа и на дело, бидејќи на прашањето „како ќе ја прослави големата победа во Кан“, тој едноставно одговоri „со чаша вино со сопругата, а потоа одиме на спиење, затоа што сум премногу уморен од сите прашања на кои мораше деновиве да одговорам“.
Претпоследното издание на „Мезанин“
Во претпоследното издание на меѓупросторот на Радио Равел слушаме актуелна музика од домашни и бендови од светската музичка сцена: The John, Glasvegas, Frank Black, Franz Ferdinand, Foals… Вистинска уживанција 😉
Вим Вендерс во „Мезанин“
Во ова издание на меѓупросторот на Радио Равел слушаме музика од филмовите на германскиот режисер Вим Вендерс, а во целост актуелниот саундтрак од филмот „Palermo shooting“.
