Случувањата на отворањето на јубилејната 70-та венециска Мостра и оние на 19 издание на Сараевскиот филмски фестивал, во вечерашниот филмски магазин на Телма.
Филмските фестивали во Сараево и Венеција во „Филмополис“ 451
Напишете коментар
Авторска архива: Игор Анѓелков
„Мама Европа“ на Петра Селишкар и Бранд Феро
Уште од почетоците на Македокс, желбата на двоецот Петра Селишкар и Бранд Феро беше еден нивни авторски филм да биде дел од фестивалската програма. Желбата конечно им се исполни, и во петокот вечер 4-то издание на Македокс го затвори „Мама Европа“, нивниот нов доку проект. По „Бабички на револуцијата“, не’ интересираше каква е врската меѓу претходниот и актуелниот филм, a Селишкар изјави дека е точно оти има некаква суптилна врска меѓу претходниот и актуелниот филм, пред се’ во духот на она што го раскажуваат, исатовремено нагласувајќи дека и обата проекти се важни бидејќи во нив соработувале документаристи од Словенија и од Македонија. 
Читај повеќе
Интервју со Даријан Пејовски, режисер
Минатата година проектот “Скопје ремикс” ги претстави новите сили во македонскиот филм. Еден од тие девет режисери е и Даријан Пејовски, деновиве актуелен со својот нов краткометражен филм “409”, на кого му претстои вистинска летна фестивалска авантура. Даријан најавува работа на уште еден краток филм,и тоа ни помалку ни повеќе – хорор, што е редок жанр во нашата кинематографија, а потоа, се надева, ќе следи и најголемиот предизвик, дебитантско целовечерно остварување, за кое веќе има сценарио
Кан + Манаки + Митриќески во „Филмополис“ 440
Случувањата на филмските фестивали во Кан и Битола + прес конференција по повод новиот филм на Антонио Митриќески „Деца на сонцето“.
Срдан Голубовиќ и Даријан Пејовски во „Филмополис“ 437
Во 437 издание на филмскиот магазин на ТВ Телма, разговор со српскиот режисер Срдан Голубовиќ, чиј актуелен филм „Кругови“ го отвори Скопскиот филмски фестивал.
Легендарната Француска Кинотека во „Филмополис“ 433
Во август 2012 година го посетив(ме) Париз, и една од задолжителните дестинации за посета, ако не и најпосакуваната, беше француската Кинотека. Материјалот кој го извадивме не е којзнае каков, но ми се чини дека со додатни материјали успеавме да направиме една квалитетна 30-минутна емисија посветена на легендарната Кинотека во Париз.
Приватните опсесии на мајсторот
На прашањето: Кој е најдобриот режисер на сите времиња?, многумина филмаџии и филмофили би одговориле дека тоа е едниот, единствен и ненадминат – Алфред Хичкок. На прва топка, веднаш можеме да наброиме неколку негови култни остварувања, но колку знаеме за неговиот приватен живот, за неговите соништа и опсесии? На ова прашање се обидуваат да ни одговорат двата актуелни филма „Девојката“ и „Хичкок“, кои кон крајот на минатата и на почетокот од оваа година предизвикуваат многу коментари, возбудувања и спротиставени толкувања.
„Фото синтеза“, корица
Келнерката ми го донесе нарачаното кафе. Убаво изгледа. Ми се насмевна. За момент погледна кон книгата што ја читам, но не ме праша за што се работи. И подобро. Кој ќе ѝ објаснува дека неодамна во мојата омилена книжарница наидов на ова непроценливо богатство, кое ме потсети на едни убави времиња кога мојот град дишеше сосема поинаку. Во моите пубертетски денови, слободата на движење низ градот за мене беше ултимативно правило. Начелата на панк движењето кон кое се стремев сè уште беа дел од мене, секако, во видоизменета форма, иако и на времето нив не ги сфаќав во буквална смисла, туку си ги толкував онака како што знаев и умеев. Тоа често пати ме доведуваше до конфликтни ситуации со ортодоксните, но мојата ќелава глава ги одвраќаше од намерите да ме подберат, иако и тоа во старт означуваше контрадикција, бидејќи скинхедсите и панкерите и не се мирисаа баш многу. Но, во нашиот град, под ова железно небо во боја на бамји, такви беа правилата на играта.
Поговор со мастило во боја на бамји
пишува: Оливера Ќорвезироска
Игор Анѓелков е автор со одличен творечки ритам, и во буквална и во метафорична смисла. За шест години – три книги, во три книги – суверена дефиниција за сопствениот раскажувачки интерес, јасно одреден, уште појасно следен и развиван. Како да ги надоврзува насловите еден на друг, како да ги (о)пишува градот и светот, улица по улица, фотографија по фотографија, песна по песна, вистина по вистина… Исто – за да се утврди препознатливоста, различно – за да се прослави поинаквоста. „Кротки приказни“, „Крај-пат“ и „Фото синтеза“ се една неформална трилогија која беспрекорно функционира во сите можни комбинации: 1-2-3; 1-3-2; 2-1-3; 2-3-1; дури и 3-1-2, па и 3-2-1! И уште повеќе од тоа, неформалната трилогија сосем суверено си опстојува и на единечно ниво. Романот „Фото синтеза“ е фина можност да се запознаете или срдечно да се поздравите со Анѓелков. Сосем сеедно за книжевната „претстава“ е каква ќе биде вашата улога како читател.
63 Берлинале во „Филмополис“ 427
Случувањата на првиот А-фестивал во вечерашниот магазин, вклучувајќи го и доделувањето на берлинските „Мечки“.
